Najczęściej występujące deformacje w obrębie stopy

Współcześnie obserwujemy dynamicznie rozwijający się trend zdrowego trybu życia, gdzie ludzie zaczynają chodzić na zajęcia na siłownię lub po prostu zmieniać swoje niezdrowe przyzwyczajenia (np: zła pozycja w miejscu pracy). Zdecydowana większość poświęca uwagę takim częścią ciała jak: grzbiet, kończyna dolna (głównie kolana i biodra). W naszej praktyce pacjenci, którzy zgłaszają problemy związane ze stopą robią to w momencie, kiedy ból jest tak silny, że uniemożliwia im poruszanie się. Niżej wymienione deformacje stanowią przykład jednostek chorobowych, które nie powstają z dnia na dzień, a są wynikiem zaniedbań, bądź złych nawyków trwających dłuższych okres czasu.

Paluch koślawy (łac. Halux Valgus)

Według definicji jest to bolesna deformacja przodostopia na wysokości pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego. Dokładnie polega to na przyśrodkowym odchyleniu osi pierwszej kości śródstopia oraz bocznym odchyleniu osi samego palucha. Większość osób haluxem nazywa bolesne zgrubienie, bądź nawet guzek po bocznej stornie podstawy palucha. W rzeczywistości jest to następstwo w.w. jednostki chorobowej, a nie jej przyczyna. W Polsce na podstawie badań paluch koślawy występuje u 4-10% społeczeństwa.

Paluch sztywny
(łac. Halux Limitus, Halux Rigidus)

Jest to postępująca sztywność pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego. Za najczęstszą przyczynę tej dolegliwości uznaję się dawny uraz oraz zmiany zwyrodnieniowe w.w stawu. Do najbardziej charakterystycznych objawów należy ograniczenie ruchomości zgięcia grzbietowego palucha (ruch palucha w górę), ból, obrzęk oraz stan zapalny. Najczęstszy wiek występowania to 50 rok życia i częściej dotyka mężczyzn w porównaniu do kobiet.

Palec młotkowaty

Inna nazwa tej dolegliwości to palec szponiasty. Z anatomicznego punktu widzenia dochodzi do grzbietowego zgięcia w obrębie ( ruch w górę) w obrębie stawu śródstopno-paliczkowego oraz podeszwowego zgięcia (ruch w dół) w obrębie stawu międzypaliczkowego bliższego. Zmiana ta występuje najczęściej w obrębie palca II i III. Natomiast najrzadziej dotyka palca małego(V). Są dwa stopnie zaawansowanie deformacji:

  • miękka (taka, która nadaje się do korekcji manualnej) oraz
  • sztywna  (taka deformacja jest już utrwalona i niemożliwe jest prawidłowe ustawienie palca).

Do najczęstszych przyczyn występowania należą budowa grecka stopy, nieprawidłowe obuwie, zaburzenia neurologiczne, paluch koślawy oraz przebyte w przeszłości urazy.

Koślawość V kości śródstopia ( "kostka krawca”, bunionette)

Można powiedzieć, że zniekształcenie to odpowiada deformacji typu Halux, ale dotyczy palca małego. Piąta kość śródstopia  jako ta, która występuje najbardziej zewnętrznie) narażona jest na działanie przeciążeń, wynikających ze źle dobranego obuwia. Taka sytuacja wymusza uniesienie oraz przywiedzenie V palca oraz podrażnia wyniosłość piątej kości śródstopia. Objawy, które pacjenci zgłaszają najczęściej to ból w tej okolicy, zaczerwienienie oraz zmniejszenie objawów podczas nieużywania obuwia. Wyróżnia się następujące typy deformacji:

  • typ I ( bunionette ze zwiększoną wyniosłością boczną),
  • typ II ( bunionette z V kością śródstopia wygiętą łukowato),
  • typ III( bunionette ze zwiększonym kątem pomiędzy IV i V kością śródstopia).